لزوم استفاده از منسوجات آنتی باکتریال چیست؟

میکروب ها شامل باکتری ها و قارچ ها تقریبا در همه جا حضور دارند.در حالی که سیستم ایمنی انسان ها  در مقابل میکروارگانیزم ها مقاوم هستند موادی نظیر منسوجات می توانند به دلیل حضور انبوهی از میکروب ها سلامت انسان را به مخاطره بیاندازد. منسوجات میکرو ارگانیزم هایی نظیر باکتری های بیماری زا، باکتری های مولد بوی بد و قارچ ها را حمل می کنند. این میکرو ارگانیزم ها که به سطح منسوجات می چسبند در شرایط مناسب رشدشان از نظر دما و رطوبت سبب ایجاد بوی نامطبوع، رنگ پریدگی، انتقال بیماری از یک فرد یا یک مکان به فرد یا مکان دیگر می شود. از این رو طی سال‌های اخیر برخی از شرکت‌های فعال در این صنعت به تولید پارچه‌های ضدباکتری و ضدقارچ پرداخته‌اند. استفاده از فناوری نانو به‌عنوان یکی از ابزارهای قوی در این زمینه به بهبود این وضعیت کمک کرده است، به‌ طوری که اکنون می‌توان توسط نانوذرات نقره مانع رشد انواع مختلفی از باکتری های شناخته شده در منسوجات شد.
  
                        

نانوذرات را می‌توان با سه روش افزودن نانوذرات درمرحله تولید نخ، در عملیات تکمیلی تولید پارچه و یا اسپری کردن نانو مواد برروی پارچه، قرار دهیم یا به عبارت دیگر نوعی تکمیل نانومتریک روی پارچه انجام دهیم تا پارچه یک ویژگی تعریف شده مانند ضدلک یا آنتی‌باکتریال بودن را بدست آورد.

                                   
  
نتایج آزمایش ها نشان داده است که وقتی نانوذرات به روش غوطه وری یا اسپری کردن روی منسوجات قرار میگیرند دوام کافی ندارند. از سوی دیگر به دلیل آن که  مقدار قابل توجهی از نانوذرات در مجاورت مستقیم با پوست قرار می گیرند  و از آنجایی که اتصال این مواد به بستر پارچه از قدرت کافی برخوردار نیست به راحتی از پارچه جدا شده و با توجه به اندازه بسیار بسیار کوچک  این ذرات به راحتی از منافذ پوست  وارد بدن می شوند. از سوی دیگر نتایج نشان می دهند که زمانی که این منسوجات در معرض شستشو با مواد شوینده و سفید کننده قرار می گیرند چنانچه نانوذرات فقط روی منسوجات قرار داده شده باشند به راحتی بر اثر تنش های مکانیکی حین شستشو و حضور مواد شوینده از منسوجات جدا می شوند. با وجودی که سمیت نقره از سایر فلزات کمتر است اما می تواند برای بسیاری از ارگانیزم های موجود در آب شیرین و آب شور به ویژه در مراحل اولیه ی عمرشان کشنده باشد. بسیاری از نمونه های ماهی ها و صدف ها و همچنین غذاهای آن ها نسبت به فلزات حساس می باشند. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نقره اثرات نامطلوبی داشته و باعث اختلال در سلامت اکوسیستم می شود.